Melding betalingsonmacht

De schriftelijke melding dat een organisatie belasting of pensioenpremie niet kan betalen, waarmee bestuurders persoonlijke aansprakelijkheid kunnen voorkomen.

Governance Woordenboek · Risico, integriteit en aansprakelijkheid · juridische stand augustus 2026

De melding van betalingsonmacht is een korte brief met grote gevolgen. Artikel 36 lid 2 van de Invorderingswet 1990 verplicht het lichaam onverwijld te melden dat het bijvoorbeeld loonbelasting of omzetbelasting niet kan betalen. Elke bestuurder mag die melding namens de organisatie doen. De termijn staat in het Uitvoeringsbesluit: uiterlijk twee weken na de dag waarop de belasting had moeten zijn afgedragen.

Het verschil tussen wel en niet melden is groot. Na een juiste melding is een bestuurder pas aansprakelijk wanneer aannemelijk is dat het niet betalen het gevolg is van aan hem te wijten kennelijk onbehoorlijk bestuur. Zonder melding keert de bewijslast om. De wet vermoedt dan namelijk dat het niet betalen aan de bestuurder te wijten is.

Dat vermoeden is bovendien moeilijk te weerleggen. Alleen de bestuurder die aannemelijk maakt dat het niet melden niet aan hem te wijten is, wordt tot weerlegging toegelaten. De drempel ligt daarom hoog, ook voor iemand die net is aangetreden. Daarnaast telt als bestuurder ook de gewezen bestuurder en degene die het beleid mede heeft bepaald als ware hij bestuurder.

Voor pensioenpremies geldt een eigen spoor. Artikel 23 van de Wet Bpf 2000 kent dezelfde opzet voor bijdragen aan een verplicht bedrijfstakpensioenfonds. Het bijbehorende besluit stelt de termijn op veertien kalenderdagen na de dag waarop de bijdrage betaald had moeten zijn. Twee meldingen zijn dus nodig: één bij de ontvanger en één bij het fonds.

Ook wel: melding van betalingsonmacht, artikel 36-melding.

Wat de melding betalingsonmacht betekent in de praktijk

Melden is geen teken van zwakte, maar een bestuurshandeling. De melding kost weinig en beschermt de bestuurder persoonlijk, ook wanneer de betaling er later alsnog komt. Daarom hoort in het bestuursreglement te staan wie meldt en binnen welke termijn. Een raad van toezicht kan bovendien vragen of de melding is gedaan zodra betalingsproblemen op tafel komen.

Let bij een zorgstichting op de reikwijdte. Beide regelingen spreken van lichamen die aan de heffing van vennootschapsbelasting zijn onderworpen. Bij een organisatie die volledig onder de zorgvrijstelling valt, is dat punt niet vanzelfsprekend. Laat dat daarom per organisatie toetsen en meld bij twijfel; melden kost namelijk niets, nalaten wel.

De melding is vormvrij, maar geeft inzicht in de oorzaken van de betalingsonmacht. De ontvanger kan vervolgens nadere inlichtingen vragen en stukken opvragen.

Bronnen

• Invorderingswet 1990, artikel 36 over hoofdelijke aansprakelijkheid van bestuurders.
• Uitvoeringsbesluit Invorderingswet 1990, artikel 7 over de termijn van de mededeling.
• Wet Bpf 2000, artikel 23, met het Besluit meldingsregeling Wet Bpf 2000.

Wetteksten verwijzen naar de geconsolideerde versie op wetten.overheid.nl, geraadpleegd in augustus 2026.